دختر غمگین پاییزی

من اگر اشك به دادم نرسد ميشكنم اگر از ياد تو يادي نكنم ميشكنم بر لب كلبه محصور وجود من در اين خلوت خاموش سكوت اگر از تو يادي نكنم ميشكنم اگر از هجر تو يادي نكنم ميشكنم تك و تنها ميشكنم به خدا ميشكنم

 

 

خداحافظ همين حالا همين حالا كه من تنهام

خداحافظ به شرطي كه بفهمي تر شدن چشمام

خداحافظ كمي غمگين به ياد اون همه ترديد

   به ياد اسموني كه منو از چشم تو مي ديد

اگه گفتم خدا حافظ نه اين كه رفتنت سادست

نه اين كه مي شه باور كرد دوباره اخر جادست

خداحافظ واسه اينكه نبندي دل به رويا ها

بدوني بي تو با تو همينه اسم اين دنيا

خدا حافظ .خداحافظ همين حالا. که من تنهام

گفتم بمان بهر خدا ...گفتی خداحافظ

گفتم ببر با خود مرا ... گفتی خداحافظ

گفتم تو از من در مسیر روشن پیوند

آخر چه دیدی از جفا ... گفتی خداحافظ

گفتم نمیخواهی مرا؟! باشد..نخواه..اما

ایکاش میگفتی چرا...گفتی خداحافظ

گفتم برو ! باشد ! خدایارت... به دیدارت

می آیم .. ام کی؟ کجا؟گفتی خداحافظ

ای وای از دلبستگی ... ای داد از عادت...

معتاد خود کردی مرا گفتی خداحافظ

دیروز... باز باران با ترانه با گوهرهای فراوان می خورد بر بام خانه...واما امروز ... باز باران بی ترانه...

باز باران با تمام بی کسی های شبانه... می خورد برقلب تنها... می چکدبر فرش خانه...بازمی اید

صدای چک چک غم... باز ماتم من به پشت شیشه ی تنهایی افتاده ... نمی دا نم... نمی فهمم کجای

قطره های بی کسی زیباست؟... نمی فهمم >چرا مردم نمی فهمند که ان کودک ... که زیرضربه شلاق

باران سخت می لرزد...کجای ذلتش زیباست؟!